Scouting Zeist

 
 
 

Historie Dryade

De Groepsdas

Aan de groepsdas kun je zien van welke groep iemand is. Bij de Dryade zijn er drie verschillende dassen, de bruine das voor de meisjes-welpen en de meisjes-scouts, de gemende das (oranje/blauw met bruin) voor de explorers en de oranje/blauwe das voor de stam.

De dassen per speltak.

Bij de meisjes-welpen draag je een bruine das met een groen lintje.

Bij de meisjes-scouts draag je een bruine das met een beige lintje

De explorers dragen een oranje-blauw-bruine das.

De stam draagt een oranje-blauwe das.

De Xtra’s dragen een bruine das.

Als je wordt geinstalleerd als leiding van de meisjes-welpen of meisjes-scouts krijg je een geel lintje . De leiding van de explorers draagt net als de explorers een oranje-blauw-bruine das.

Ouderwetse Dryade das

Ouderwetse Dryade das

Onstaansgeschiedenis

Uit de oude doos is een verslag tevoorschijn gekomen uit 1981. Dit wilden we u niet onthouden…

Al voor 1924 kende Zeist de padvindsters. Binnen deze gemeente bestond toen weliswaar geen organisatie; daarom waren deze leden aangesloten bij de afdeling Utrecht. In 1924 werd echter officieel een Zeister afdeling van het Nederlands padvinders gilde opgericht door enkele enthousiaste dames.

Met name was mevrouw Gouverne de stuwende kracht. Een clubhuis was er niet. De bijeenkomsten werden gehouden bij de ouders van de kinderen thuis, later in een brandweerhuisje, in de orangerie van een buitenhuis, in het theehuis van de burgemeester (toen nog aan de Boulevard), in een koetshuis van Heerenwegen, kortom op alle mogelijke plaatsen.

Eerst in januari 1955 werd het nu bestaande gebouw “de Tra” gebouwd op de volgende wijze: de bouwput werd gegraven door de meisjes, het skelet werd gebouwd door een aannemersbedrijf en het dak werd geconstrueerd door de leerlingen van de toenmalige ambachtsschool. Vier jaar later (1959) volgde het gebouw “Pendoppo”.

Het enthousiasme was er. Al gauw kwamen er naast de padvindstervendels, ook kabouterkringen. Ook in het toenmalige rijksopvoedingsgesticht voor meisjes kwam een afdeling, zo ook in de Prins Alexanderstichting en in Bartimeus, beide inrichtingen voor blinde en slechtziende kinderen Prinses Christine was indertijd kabouter van de kring op Bartimeus.

Na de oorlog 1940-1945 werd naast de groep Eduhla een christelijke groep opgericht, namelijk Pietriedewiet. In die tijd beleefde de padvinderij een enorme bloei, ook al omdat de mogelijkheden van vrije tijdbesteding nog niet zo groot waren.

De laatste jaren maakten de meisjesgroepen heel wat veranderingen mee: het Nederlands Padvindsters Gilde fuseerde met de Nederlandse Padvinders Vereniging, de Katholieke Verkenners en de Nederlandse Gidsen. Ze vormden samen Scouting Nederland.

De beide meisjesgroepen in Zeist gingen samen een groep vormen de Dryade groep. Samen met de jongensgroepen vormen ze Scouting Zeist.

Ook de Zeister gidsen werden in de Dryade groep opgenomen.
Het is nu (1981) een groep, open voor alle gezindten, van plus minus 130 kinderen, onderverdeelt in drie kabouterkringen voor de leeftijdsgroep van 7 tot 10 jaar, drie padvindstergroepen voor de leeftijdsgroep 10 tot 14 jaar, een sherpagroep voor de leeftijdsgroep 14 tot 16 jaar en een pivogroep voor de leeftijdsgroep 16 tot 21 jaar.

Ook het uniform is in de loop der tijd wel wat veranderd. Zo zien we tegenwoordig kabouters in lange ribcord-broeken en padvindsters in scouting T-shirts.

Belangrijker is echter dat de inhoud van het spel een verandering onderging. De kabouters kregen een geheel nieuw spel dat aangepast is aan de moderne tijd en alle mogelijkheden heeft om de fantasie van jonge kinderen te ontplooien. Voor de padvindsters werden ook nieuwe ideeën uitgewerkt. Zo blijft scouting voor meisjes jong en steeds aantrekkelijk: belangstelling voor de natuur, de wereld om ons heen, primitief kamperen (ook in het buitenland). Dit zijn dingen die door de jaren- en nu nog steeds belangrijk zijn in het spel.

Op 14 November 1981 kon opnieuw een gebouw worden geopend.
Dankzij de inzet van veel mensen kon het derde gebouw, in 1980 aangekocht worden van de Stichting Gidsen en Verkenners, na een grondige opknapbeurt en nadat de naam werd gewijzigd van Jeanne d Arc in “de Bolster” kon dit gebouw door de wethouder mr. J. Ekkers officieel in gebruik worden gesteld. Ter gelegenheid hiervan hield de Dryade die dag “open huis”, waarop voor de ouders, genodigden en kinderen allerlei activiteiten door de groep werden georganiseerd.

Lord and Lady Baden Powell

De naam : Dryaden

Iedere waarneembare groep bomen heeft een onzichtbaar hoger zelf:de Dryade, die kennis bezit over de bomenwereld.

Het woord Dryade komt o.a. uit het Latijn “dryas”, dat betekent”forest-nimph”, woudgeest, bosgeest, boomgeest. Zij zijn aan elkaar en aan hun plaats gebonden.

Er kan een verbintenis ontstaan tussen de Dryade en de menselijke geest. Daardoor wordt de Dryade mobiel. Zij zijn noch mannelijk noch vrouwelijk. Ze kunnen zichzelf splitsen. De afzonderlijke delen bezitten evenveel kennis (50 miljoen jaar oud!).

Dryaden communiceren in vibraties. Het uitspreken van het woord Dryade veroorzaakt zo’n vibratie. Als je de boomgeesten bij de naam noemt, zijn zij zich daar altijd van bewust.

Er is een verschil tussen praten en spreken. Als er werkelijk een (kunstzinnig) gesprek gevoerd wordt, worden de sprekers geraakt, ontstaat er inzicht en impuls tot genezing.

 

Dryaden